|
Jeżeli umowa o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzanie ścieków nie stanowi inaczej, to za zapewnienie niezawodnego działania posiadanych instalacji i przyłączy kanalizacyjnych odpowiada odbiorca usług.
Gdy w granicach nieruchomości odbiorcy istnieje studzienka kanalizacyjna, przyłączem kanalizacyjnym jest odcinek przewodu od zakończenia wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej (pierwszej studzienki od strony budynku) do sieci, natomiast w przypadku kiedy brak jest studzienki kanalizacyjnej, przyłączem jest odcinek przewodu od wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej do granicy nieruchomości gruntowej odbiorcy usług. Dostrzegając potrzebę zmiany obecnych przepisów ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków w omawianym zakresie, Ministerstwo Infrastruktury zamierza wprowadzić reformę, której projekt ma szanse trafić do planu pracy Rady Ministrów na I półrocze przyszłego roku. Jednomyślność jest koniecznym warunkiem podjęcia każdej uchwały dotyczącej czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu nieruchomością wspólną. Jeśli jednak wolę zbycia mają właściciele posiadający większość udziałów w nieruchomości wspólnej, to mogą zwrócić się do sądu, którego orzeczenie, zobowiązujące przeciwników zbycia do zaakceptowania uchwały, zastępuje ich oświadczenie. Inne zasady zarządzania nieruchomością wspólną obowiązują w nieruchomościach, w których są wspólnoty "duże" (ponad 7 lokali). Jeśli określoną wolę wyrażą uchwałą właściciele ponad połowy udziałów w nieruchomości wspólnej - to uchwała taka jest ważna i podlega wykonaniu, chyba że zostanie zaskarżona i sąd wstrzyma jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy. Jeśli uchwała dotyczy zbycia części nieruchomości, to część ta musi być najpierw wyodrębniona, aby stać się nieruchomością, która może być przedmiotem obrotu. Po wyodrębnieniu pojawi się więc nowa nieruchomość, która nie będzie własnością wspólnoty, ale współwłasnością członków wspólnoty w częściach ułamkowych i do rozporządzenia nią będą miały zastosowanie przepisy kodeksu cywilnego, a nie ustawy o własności lokali. Jeśli wspólnota ze swojej nieruchomości gruntowej wyodrębni część, to część ta stanie się nieruchomością, której właścicielem nadal będzie wspólnota mieszkaniowa. A skoro wspólnota ta jest "duża", to do zarządu nowo powstałą nieruchomością będą stosowane zasady obowiązujące w "dużych" wspólnotach. Uchwała dotycząca zbycia tej nieruchomości nie będzie więc wymagała jednomyślności, a każdy członek wspólnoty, który zbyciu będzie przeciwny, będzie musiał wystąpić przeciwko wspólnocie do sądu. Zbycie nieruchomości wymaga formy szczególnej, a mianowicie umowy w formie aktu notarialnego. Prawo wyboru administratora posiada wyłącznie zarząd. Absolutorium, czyli pozytywną ocenę działalności, uzyska ten zarząd, który albo sam prawidłowo realizował zlecone mu przez wspólnotę zadania, albo powierzył ich wykonywanie takiemu administratorowi, który realizował je rzetelnie. Tam, gdzie wspólnoty powstawały w nieruchomościach pierwotnie komunalnych, zazwyczaj "zarządzają" gminne podmioty. Kierują nimi licencjonowani zarządcy nieruchomości, byli dyrektorzy zakładów budżetowych, którzy licencje otrzymywali zwykle w trybie uproszczonym, bez konieczności zdawania egzaminów. Są oni "obciążeni" nawykami z okresu, "gdy obsługiwali najemców, którzy byli traktowani jak uciążliwi petenci, przeszkadzający w piciu kawy" - napisał na łamach "Administratora" Janusz Gdański, ekspert w sprawach dotyczących administracji. Pomimo że ustawa o własności lokali funkcjonuje już ponad 12 lat, to ciągle jeszcze praktycznie nie zna jej większość członków wspólnot... Ustawa o gospodarce komunalnej nie zezwala na prowadzenie działalności stricte komercyjnej - a mało kto temu zakazowi się podporządkowuje. Być może sprawą skutecznie zajmie się Komisja "Przyjazne Państwo" prowadzona przez posła Janusza Palikota.
źródło: Administrator; autor: Janusz Gdański |
