|
Jak podaje "Gazeta Prawna", gospodarowanie nieruchomościami samorządowymi należy do obowiązków organów wykonawczych tych jednostek. To one decydują o wysokości opłat pobieranych za zbycie nieruchomości, oddanie jej w użytkowanie wieczyste lub trwały zarząd.
Jeżeli gmina zdecyduje, że najkorzystniej będzie dla niej sprzedać daną nieruchomość, a sprzedaż ta odbędzie się w trybie bezprzetargowym, to cena nieruchomości powinna odpowiadać jej wartości. Szacunek sporządzany przez rzeczoznawcę majątkowego powinien być opracowany na podstawie przesłanek określonych w art. 151 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a więc powinien odpowiadać rzeczywistej wartości rynkowej nieruchomości. Cena nieruchomości sprzedawanej w drodze bezprzetargowej lub w drodze rokowań może zostać rozłożona na raty. Nie mogą one jednak przekraczać dziesięciu lat. Rozłożona na raty niespłacona część ceny podlega oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski.
Przy zbyciu nieruchomości w trybie bezprzetargowym każda jednostka samorządu terytorialnego może zastosować obniżkę wartości nieruchomości określonej według zasad art. 67 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez udzielenie nabywcy bonifikaty. Do udzielenia bonifikaty w każdym przypadku konieczna jest zgoda wojewody albo rady lub sejmiku. O udzieleniu bonifikaty zawsze decydu je starosta lub właściwy organ wykonawczy danej jednostld samorządu terytorialnego. Właściciel, który nabył nieruchomość z bonifikatą, ma obowiązek jej zwrotu, jeżeli ją zbył lub wykorzystał na inne cele niż cele uzasadniające udzielenie bonifikaty, przed upływem dziesięciu lat od jej nabycia. W przypadku nieruchomości stanowiących lokal mieszkalny okres ten wynosi pięć lat. Zwrot bonifikaty nie następuje jednak z urzędu, ale na żądanie właściwego organu, czyli np. wójta, burmistrza, prezydenta miasta lub starosty. Jeżeli gmina zdecyduje się na zbycie nieruchomości w drodze przetargu, to przy ustalaniu ceny nieruchomości powinna kierować się zasadami określonymi w art. 67 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zgodnie z tymi zasadami przy pierwszym przetargu cena wywoławcza powinna odpowiadać co najmniej wartości nieruchomości, którą określa się według tych samych zasad, jak przy sprzedaży nieruchomości w trybie bezprzetargowym. Jeżeli w pierwszym przetargu nieruchomość nie zosta nie zbyta, to w drugim można ją sprzedać poniżej jej wartości, jednak nie taniej niż za 50 proc. jej wartości. Jeżeli także drugi przetarg zakończy się wynikiem negatywnym, to gmina może ustalić cenę zbycia nieruchomości w drodze rokowań z nabywcą. Nie może być ona jednak niższa niż 40 proc. jej wartości. Wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego może być aktualizowana, jeżeli wartość tej nieruchomości ulegnie zmianie. Aktualizacja ta nie może być jednak dokonywana częściej niż raz w roku. Aktualizacji opłat właściwy organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego może dokonać z urzędu lub na wniosek użytkownika wieczystego. Zawsze musi on się opierać na wartości nieruchomości określonej przez rzeczoznawcę majątkowego.
źródło: Gazeta Prawna (Tygodnik Prawa Administracyjnego); autor: Arkadiusz Jaraszek |
