|
Sąd Najwyższy uznał, że apelacja przysługuje od postanowienia wydanego przez sąd pierwszej instancji w sprawie przyznania wynagrodzenia zarządcy za sprawowanie zarządu nad nieruchomościami.
W rozpatrywanej sprawie zarządca sądowy sprawował zarząd nad nieruchomością. Z tytułu wykonywanej pracy przysługiwało mu wynagrodzenie oraz zwrot wydatków, które poniósł z własnych funduszy. Wysokość wynagrodzenia określił sąd rejonowy, wydając w tej sprawie postanowienie, na które złożył zażalenie uczestnik postępowania. Natomiast sąd okręgowy miał wątpliwości prawne, czy od tego postanowienia służą środki odwoławcze, a jeśli tak, to jakie. O rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego zwrócił się do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy uznał, że rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego zależy od oceny, czy postanowienie sądu pierwszej instancji co do przyznania wynagrodzenia zarządcy jest postanowieniem co do istoty sprawy. Powołał się przy tym na ustalony pogląd w judykaturze SN, że takim postanowieniem jest merytoryczne rozstrzygnięcie o żądaniu, które było zawarte we wniosku, albo rozstrzygnięcie kwestii podjętej przez sąd z urzędu. Rozpoznając zagadnienie prawne, sąd wziął pod uwagę, że zarządcy, którymi są współwłaściciel lub osoba związana z współwłaścicielem stosunkiem prawnym na podstawie umowy lub orzeczenia sądu, przysługuje prawo żądania wynagrodzenia z tytułu sprawowania zarządu. Dlatego orzeczenie w tej sprawie należy zaliczyć do orzeczeń co do istoty sprawy w rozumieniu art. 518 kodeksu postępowania cywilnego bez względu na to, czy zostało wydane łącznie z postanowieniem o ustanowieniu zarządcy czy później.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna |
