|
Wzmacnianie i naprawy elementów budynku - mury
Naprawy murów polegają na uzupełnianiu ubytków lub wymianie uszkodzonych materiałów drobnowymiarowych (cegieł, kamieni naturalnych, pustaków ceramicznych, bloczków betonowych), które uległy niszczącemu działaniu czynników mechanicznych, fizycznych i chemicznych. Mechaniczne uszkodzenia konstrukcji murów występują np. w wyniku rozsadzania fundamentów przez korzenie drzew, wstrząsów i drgań działających na budynek, nierównomiemego osiadania budynku posadowionego na różnych gruntach, na skutek niewłaściwego wykonania w pobliżu głębokiego wykopu itp. Mury niezabezpieczone odpowiednio, np. zadaszeniem, tynkiem lub izolacją przeciwwodną, podlegają korozji i erozji. Korozja jest procesem niszczenia muru na skutek działania czynników fizykochemicznych, np. w wyniku przenikania wilgoci, pary wodnej lub wody w pory albo włoskowate pęknięcia muru. Erozja oznacza procesy rozmywania muru przez wodę deszczową lub gruntową.
Jeżeli przyczyny powodujące uszkodzenia murów występują nadal, należy je usunąć przed przystąpieniem do napraw. Ocena tych przyczyn wymaga technicznej opinii lub ekspertyzy. Pojedyncze rysy i pęknięcia szerokości do 3-4 mm, zwłaszcza gdy przechodzą wzdłuż spoin, nie stanowią jeszcze zagrożenia konstrukcyjnego ściany nośnej. Naprawa tych pęknięć, sięgających do głębokości 3-4 cm, polega na miejscowym usunięciu tynku, dokładnym oczyszczeniu, za pomocą szczotek stalowych powierzchni, na poszerzeniu pęknięć do 1-2 cm z nadaniem im kształtu jaskółczego ogona, a następnie wypełnieniu ich ręcznie, za pomocą kielni i szpachli, zaczynem cementowym o proporcji 1:3 z dodatkiem mleka wapiennego. Gdy pęknięcia są głębsze i również występują z jednej strony ściany sposób wykonania naprawy jest taki jak opisano wyżej, lecz dodatkowo zakłada się klamry.
Jeżeli rysy i niewielkie pęknięcia występują w wielu miejscach i wchodzą w głąb lub przechodzą przez całą grubość ściany, wówczas skuteczną metodą naprawy jest klamrowanie z obu stron i iniekcja. Polega ona na zapełnieniu ubytków zaczynem cementowym o proporcji od 1:3 do l: l, wprowadzanym grawitacyjnie lub pod ciśnieniem. Konsystencję zaczynu ustala się dla każdego przypadku indywidualnie, w zależności od szerokości rys i spękań oraz obszaru ich występowania. Przy znacznych spękaniach do zaczynu dodaje się piasku o średnicy ziarenek do 2 mm, a w celu zwiększenia plastyczności.
Obowiązki zarządców dotyczące naprawy części budynków |
