|
Prawo budowlane, jego obecna konstrukcja zgodna z dyrektywami unijnymi, zawiera dwie grupy kar przewidzianych do stosowania w stosunku do osób dopuszczających się określonych czynów naruszających postanowienia ustawy.
Do grupy pierwszej należą czyny polegające na:
1) popełnianiu, w okresie budowy obiektu budowlanego, nieprawidłowości dotyczących odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (art. 59f PB),
2) przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego bez zawiadomienia właściwego organu nadzoru budowlanego o zakończeniu robót budowlanych lub bez decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art. 57 ust. 7 PB).
W przypadku ujawnienia wymienionych czynów wymierza się karę, która stanowi iloczyn stawki opłaty (s), współczynnika kategorii obiektu budowlanego (k) i współczynnika wielkości obiektu budowlanego (w).
Wysokość ww. kary (K) oblicza się wg wzoru:
K = s x k x w
Stawka opłaty (s) wynosi 500 zł, a współczynniki (k) i (w) określone są w tabeli będącej załącznikiem do ustawy.
Właściwy organ wymierza karę w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w trybie postępowania administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, do organu II instancji nad organem wymierzającym karę.
Karę należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia, w kasie właściwego urzędu wojewódzkiego lub na rachunek bankowy tego urzędu. W przypadku nieuiszczenia kary w terminie podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uprawnionym do żądania ściągnięcia kary w drodze egzekucji administracyjnej jest wojewoda. Do kar stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), z tym że uprawnienia organu podatkowego, z wyjątkiem wymierzenia kary postanowieniem, przysługują wojewodzie.
Istotnym uprawnieniem organu podatkowego, zawartym w art. 48 Ordynacji podatkowej, jest przyznanie mu możliwości odroczenia terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym.
Do grupy drugiej należą… |
