|
Kiedy podjąć decyzję o wytoczeniu powództwa |
|
Powyżej rozważano sytuacje porozumienia z dłużnikiem oraz działania prowadzące do zapłaty i rozliczenia zadłużenia.
Niekiedy trzeba jednak podjąć działania mające na celu zasądzenie roszczenia i obronę praw wierzyciela. Oczywiście prawa te, choć opisane kodeksowo, nie zawsze mimo wygranej dają gwarancję sukcesu. Niejednokrotnie dłużnicy korzystają w pełni świadomie ze swoich praw i np. eksmisja nie jest możliwa. Kolejnym krokiem jest zatem wezwanie dłużnika do zapłaty, z zakreśleniem terminu, w jakim dłużnik powinien dokonać zapłaty oraz wskazaniem miejsca spełnienia świadczenia, np. kasa, bądź rachunku bankowego.
Wezwanie do zapłaty można doręczyć na dwa sposoby. Pierwszy z nich to wręczenie dłużnikowi wezwania do zapłaty z potwierdzeniem jego odbioru na drugim egzemplarzu wezwania. Osobiste doręczenie wezwania do zapłaty ma też znaczenie psychologiczne. Jeżeli wezwanie do zapłaty jest od pełnomocnika procesowego lub zewnętrznej firmy, działa z podwójną siłą.
Drugi sposób to wysłanie wezwania do zapłaty listem poleconym za potwierdzeniem odbioru korespondencji. Wskazanie na potwierdzenie osobistego odbioru wezwania na kopii wezwania, jak i potwierdzenie odbioru korespondencji jest o tyle ważne, że potwierdza doręczenie wezwania do zapłaty. Jest to potrzebne, aby dłużnik nie podniósł na postępowaniu sądowym, że np. powództwo było przedwczesne, co może spowodować oddalenia powództwa oraz zasądzenie od powoda kosztów procesu.
Po bezskutecznym upływie wyznaczonego terminu należałoby wystąpić z powództwem o zapłatę. Trzeba jednak podkreślić, że wytoczenie powództwa o zapłatę przeciwko dłużnikowi zaostrza już istniejący konflikt pomiędzy stronami.
Przygotowanie powództwa
|
